داخلی
دوشنبه ۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۰۹:۵۲
بررسی تاریخی شورای شهر اصلاح طلبان؛
تراکم‌فروشی چگونه اعضای شورای شهر اول را به جان هم انداخت؟/ وقتی تنها پای منافع شخصی وسط بود
Share/Save/Bookmark
همان تخلفات و حراج شهر تهران با نام تراکم‌فروشی در شورای اول شهر تهران، تا به امروز نیز مشکلات بسیاری برای تهران به‌وجود آورده و بعضا باعث تشدید تنش‌های مختلفی در شهر تهران گشته است.
به گزارش خدمت؛ اصلاح‌طلبان درباره شورای اول شهر تهران بسیار بد عمل کردند و همین موضوع به انحلال این شورا ختم شد.

شورای شهر اول تهران، سال 77 روی کارآمد و همه 15 عضو آن اصلاح‌طلب بودند که به‌تدریج بر سر برخی منافع به 2 گروه 7 و 8 نفره تقسیم شدند و بازی‌های سیاسی آن‌ها، شورا را به بن‌بست رساند.

اختلافات مزمن و بیمارگونه‌ای که در شرایطی بروز کرد که رقیب جناحی اصلاح‌طلبان حضوری در این شورا نداشت و همین موضوع نشان داد که قدرت‌طلبی و عطش رقابت و نه خدمت‌رسانی در نهاد اصلاح‌طلبان که شعار توسعه سیاسی را می‌دادند؛ اما سیاست‌بازی پیشه خود کردند، ریشه دوانده است.

اعضای این شورا عبارت بودند از: محمد عطریانفر، عبدالله نوری، سعید حجاریان، علیزاده طباطبایی، مرتضی لطفی، صدیقه وسمقی، غلامرضا فروزش، جمیله کدیور، عابدینی، منصور رضوی، محمدحسین درودیان، ابراهیم اصغرزاده، دوزدوزانی، رحمت‌الله خسروی، احمد حکیمی‌پور، محمد حسین حقیقی، فاطمه جلایی‌پور.

با استعفای تدریجی نوری، غرضی و کدیور، اعضای علی‌البدل این لیست تبدیل به عضو اصلی شدند. جالب اینجاست که عبدالله نوری که در ادامه این شورا استعفا داد، به عنوان رئیس آن در ابتدا بر صندلی ریاست تکیه زد و آشفتگی شورای اول و رقابت سیاسی در آن تا جایی بود که آقای رئیس نیز برای مقاصد سیاسی از شورا اعلام انصراف کرد.

چندی پیش، «صدیقه وسمقی»، سخنگوی این شورا، با مرور خاطرات خود، بخشی از دلایل پشت پرده شورای اول را فاش کرد. وی که اکنون در سوئد اقامت دارد و با دانشگاه اوکسالا همکاری می‌کند، از کتاب خود در این زمینه در پاریس رونمایی کرده است.

وسمقی با اشاره به موضوع مهم تراکم‌فروشی در دوران اصلاحات که به‌عنوان یکی از عوامل اصلی اختلاف دو گروه مخالف هم، در شورای شهر اول مطرح شده است، در گفتگو با یکی از رسانه‌های ضد انقلاب، در پاسخ به این سؤال که «در روزهای پایانی سال 1380 بود که کشمکش‌ها بر سر فروش تراکم آغاز شد. در نهایت، آتش اختلافات و تنش‌ها بین شورای شهر و شهردار وقت به چه دلیل شعله‌ور شد؟» می‌گوید: ببینید، دلیل این تنش‌ها را جنگ منافع می‌دانستم؛ برای این‌که شورای شهر، همیشه معتقد بود که درآمد شهرداری که عمدتاً از فروش تراکم بود، درآمد ناسالم بود و همیشه تأکید شورای شهر بر این بود که این درآمد باید تغییر کند؛ چون فروختن فضای شهر و تعیین درآمد از این طریق برای آباد کردن شهر در واقع با هم منافات داشتند؛ چون به شکل بی‌رویه نمی‌توان فضای شهر را فروخت و مجوز گسترش و توسعه شهر را صادر کرد؛ آن‌هم برای شهری مثل تهران، با این جمعیت فراوان و خدمات اندک؛ به نسبت جمعیت شما ببینید فضای سبز تهران چقدر اندک است؟ مسأله آلودگی هوا، آب، ترافیک و بسیاری از مسایل دیگر در تهران وجود دارد.

وی می‌افزاید: «ما فروش بی‌رویه تراکم را همیشه مغایر با منافع مردم شهر تهران می‌دانستیم و آرزوی ما این بود که فروش تراکم روزی متوقف شود. البته نهادهای دیگری هم همین مسأله را تأیید کرده بودند؛ مثل شورای عالی شهرسازی و معماری؛ اما وقتی که شهردار منتخب شورا، آقای ملک مدنی، با شجاعت چنین تصمیمی را اعلام کرد، نه این‌که تراکم به‌طور کلی متوقف شود، ایشان فروش تراکم غیر مجاز را ممنوع اعلام کرد؛ پس از آن جنجالی بر پا شد که به عقیده من، این جنجال از طرف مردم عادی شهر تهران برپا نشد؛ چون آن‌ها نبودند که از این تصمیم ضرر می‌کردند، بلکه آن‌ها از این تصمیم سود می‌بردند؛ اما چه کسانی ضرر می‌کردند؟ کسانی که از خرید تراکم از شهرداری منتفع می‌شدند؛ مثل برج‌سازها، آن‌ها بودند که شلوغ کردند و متأسفانه برخی از اعضای شورای شهر آن زمان و برخی از نهادهای قانونی آن زمان، مخالف توقف فروش تراکم بودند. در اینجا متأسفانه می‌توانم از مجلس(اصلاحات) هم در آن دوره یاد کنم و دیگر نهادهایی که از آن‌ها حمایت و پشتیبانی کردند؛ در مقابل این تصمیم، شهردار و اکثریت اعضای شورای شهر که هشت نفر بودند، ایستادند و شورا را به انحلال کشاندند.»

در واقع وسمقی از موضوعی پرده‌برداری می کند که تنها منافع برخی از افراد را تامین می‌کرد و تاثیر عمده‌ای نیز بر کالبد شهری امروز تهران گذاشته است. کالبد شهری که تنگناهای زیادی دارد و با کمبود فضای سبز و امکانات مختلف روبروست. این در حالی است که همین تخلفات و حراج شهر تهران با نام تراکم‌فروشی، تا به امروز نیز مشکلات بسیاری برای تهران به‌وجود آورده و بعضا باعث تشدید تنش‌های مختلفی در شهر تهران گشته است.

سخنگوی شورای شهر اول، در این‌باره توضیح می‌دهد: «در نهایت کلاف این کشمکش، هر روز بیش از پیش در هم پیچیده شد؛ به‌طوری که تنش‌ها میان اعضای شورای شهر با شهردار تهران به اوج خود رسید و میان اعضای شورای شهر، دودستگی ایجاد شد.»

وسمقی درباره این نظر می‌گوید: بله ما تبدیل به دو گروه شدیم؛ یک گروه هفت نفره و یک گروه هشت نفره که من و هفت نفر دیگر در گروه اکثریت بودیم. علت تداوم کشمکش این بود که آن گروه اقلیت هفت نفره، در واقع مخالف تصمیم شهردار بودند و گروه هشت نفره موافق تصمیم شهردار بودند. به هر حال شورا به دو گروه تقسیم شد و تا پایان، همین ترکیب باقی ماند. می‌توانم بگویم در میان آن هفت نفر، افرادی بودند که خودشان برج‌سازی می‌کردند و در شورا علناً می‌گفتند، «اگر تراکم ما را بدهید، ما مشکلی با شهردار نداریم»؛ به هر حال مسأله چه در سطح کوچک‌تر و چه در سطح کلانش، جنگ منافع بود.
تراکم‌فروشی چگونه اعضای شورای شهر اول را به جان هم انداخت؟/ وقتی تنها پای منافع شخصی وسط بود